源自 prō- + nūntiō。
prōnūntiō (現在不定式 prōnūntiāre,完成主動式 prōnūntiāvī,目的動名詞 prōnūntiātum);第一類變位
- 宣布,聲明,發表
| 直陳語氣
|
單數
|
複數
|
| 第一人稱
|
第二人稱
|
第三人稱
|
第一人稱
|
第二人稱
|
第三人稱
|
| 主動
|
現在時
|
prōnūntiō
|
prōnūntiās
|
prōnūntiat
|
prōnūntiāmus
|
prōnūntiātis
|
prōnūntiant
|
| 未完成過去時
|
prōnūntiābam
|
prōnūntiābās
|
prōnūntiābat
|
prōnūntiābāmus
|
prōnūntiābātis
|
prōnūntiābant
|
| 將來時
|
prōnūntiābō
|
prōnūntiābis
|
prōnūntiābit
|
prōnūntiābimus
|
prōnūntiābitis
|
prōnūntiābunt
|
| 完成時
|
prōnūntiāvī
|
prōnūntiāvistī, prōnūntiāstī1
|
prōnūntiāvit, prōnūntiāt1
|
prōnūntiāvimus, prōnūntiāmus1
|
prōnūntiāvistis, prōnūntiāstis1
|
prōnūntiāvērunt, prōnūntiārunt, prōnūntiāvēre1
|
| 過去完成時
|
prōnūntiāveram, prōnūntiāram1
|
prōnūntiāverās, prōnūntiārās1
|
prōnūntiāverat, prōnūntiārat1
|
prōnūntiāverāmus, prōnūntiārāmus1
|
prōnūntiāverātis, prōnūntiārātis1
|
prōnūntiāverant, prōnūntiārant1
|
| 將來完成時
|
prōnūntiāverō, prōnūntiārō1
|
prōnūntiāveris, prōnūntiāris1
|
prōnūntiāverit, prōnūntiārit1
|
prōnūntiāverimus, prōnūntiārimus1
|
prōnūntiāveritis, prōnūntiāritis1
|
prōnūntiāverint, prōnūntiārint1
|
| 被動
|
現在時
|
prōnūntior
|
prōnūntiāris, prōnūntiāre
|
prōnūntiātur
|
prōnūntiāmur
|
prōnūntiāminī
|
prōnūntiantur
|
| 未完成過去時
|
prōnūntiābar
|
prōnūntiābāris, prōnūntiābāre
|
prōnūntiābātur
|
prōnūntiābāmur
|
prōnūntiābāminī
|
prōnūntiābantur
|
| 將來時
|
prōnūntiābor
|
prōnūntiāberis, prōnūntiābere
|
prōnūntiābitur
|
prōnūntiābimur
|
prōnūntiābiminī
|
prōnūntiābuntur
|
| 完成時
|
prōnūntiātus + sum 的 現在主動直陳形
|
| 過去完成時
|
prōnūntiātus + sum 的 未完成主動直陳形
|
| 將來完成時
|
prōnūntiātus + sum 的 將來主動直陳形
|
| 假設語氣
|
單數
|
複數
|
| 第一人稱
|
第二人稱
|
第三人稱
|
第一人稱
|
第二人稱
|
第三人稱
|
| 主動
|
現在時
|
prōnūntiem
|
prōnūntiēs
|
prōnūntiet
|
prōnūntiēmus
|
prōnūntiētis
|
prōnūntient
|
| 未完成過去時
|
prōnūntiārem
|
prōnūntiārēs
|
prōnūntiāret
|
prōnūntiārēmus
|
prōnūntiārētis
|
prōnūntiārent
|
| 完成時
|
prōnūntiāverim, prōnūntiārim1
|
prōnūntiāverīs, prōnūntiārīs1
|
prōnūntiāverit, prōnūntiārit1
|
prōnūntiāverīmus, prōnūntiārīmus1
|
prōnūntiāverītis, prōnūntiārītis1
|
prōnūntiāverint, prōnūntiārint1
|
| 過去完成時
|
prōnūntiāvissem, prōnūntiāssem1
|
prōnūntiāvissēs, prōnūntiāssēs1
|
prōnūntiāvisset, prōnūntiāsset1
|
prōnūntiāvissēmus, prōnūntiāssēmus1
|
prōnūntiāvissētis, prōnūntiāssētis1
|
prōnūntiāvissent, prōnūntiāssent1
|
| 被動
|
現在時
|
prōnūntier
|
prōnūntiēris, prōnūntiēre
|
prōnūntiētur
|
prōnūntiēmur
|
prōnūntiēminī
|
prōnūntientur
|
| 未完成過去時
|
prōnūntiārer
|
prōnūntiārēris, prōnūntiārēre
|
prōnūntiārētur
|
prōnūntiārēmur
|
prōnūntiārēminī
|
prōnūntiārentur
|
| 完成時
|
prōnūntiātus + sum 的 現在主動虛擬形
|
| 過去完成時
|
prōnūntiātus + sum 的 未完成主動虛擬形
|
| 祈使語氣
|
單數
|
複數
|
| 第一人稱
|
第二人稱
|
第三人稱
|
第一人稱
|
第二人稱
|
第三人稱
|
| 主動
|
現在時
|
—
|
prōnūntiā
|
—
|
—
|
prōnūntiāte
|
—
|
| 將來時
|
—
|
prōnūntiātō
|
prōnūntiātō
|
—
|
prōnūntiātōte
|
prōnūntiantō
|
| 被動
|
現在時
|
—
|
prōnūntiāre
|
—
|
—
|
prōnūntiāminī
|
—
|
| 將來時
|
—
|
prōnūntiātor
|
prōnūntiātor
|
—
|
—
|
prōnūntiantor
|
| prōnūntiāre
|
prōnūntiārī
|
prōnūntiāns
|
—
|
| prōnūntiātūrum esse
|
prōnūntiātum īrī
|
prōnūntiātūrus
|
prōnūntiandus
|
prōnūntiāvisse, prōnūntiāsse1
|
prōnūntiātum esse
|
—
|
prōnūntiātus
|
| —
|
prōnūntiātum fore
|
—
|
—
|
| prōnūntiātūrum fuisse
|
—
|
—
|
—
|
| prōnūntiandī
|
prōnūntiandō
|
prōnūntiandum
|
prōnūntiandō
|
prōnūntiātum
|
prōnūntiātū
|
1至少有一個罕見的詩歌省音完成時形式有文獻記載。
- pronuntio in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879
- “pronuntio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- pronuntio在Gaffiot, Félix (1934),Dictionnaire illustré Latin-Français (拉丁語-法語詳解詞典),Hachette中的內容
- Carl Meissner;Henry William Auden (1894),Latin Phrase-Book[1],London:Macmillan and Co.
- to recite a piece of verse (without gestures): carmen pronuntiare