源自 re- + nūntiō。
renūntiō (現在不定式 renūntiāre,完成主動式 renūntiāvī,目的動名詞 renūntiātum);第一類變位
- 報告,宣布
- 近義詞:dēnūntiō、nūntiō、indico、prōdō、refero、adnūntiō、profiteor、nū̆ncupō、praedicō、ēdīcō、dēferō、cōntiōnor
- 拒絕,撤回,放棄,撤銷
- 近義詞:negō、dētrectō、āspernor、āversor
- 反義詞:aio
| 直陳語氣
|
單數
|
複數
|
| 第一人稱
|
第二人稱
|
第三人稱
|
第一人稱
|
第二人稱
|
第三人稱
|
| 主動
|
現在時
|
renūntiō
|
renūntiās
|
renūntiat
|
renūntiāmus
|
renūntiātis
|
renūntiant
|
| 未完成過去時
|
renūntiābam
|
renūntiābās
|
renūntiābat
|
renūntiābāmus
|
renūntiābātis
|
renūntiābant
|
| 將來時
|
renūntiābō
|
renūntiābis
|
renūntiābit
|
renūntiābimus
|
renūntiābitis
|
renūntiābunt
|
| 完成時
|
renūntiāvī
|
renūntiāvistī, renūntiāstī1
|
renūntiāvit, renūntiāt1
|
renūntiāvimus, renūntiāmus1
|
renūntiāvistis, renūntiāstis1
|
renūntiāvērunt, renūntiārunt, renūntiāvēre1
|
| 過去完成時
|
renūntiāveram, renūntiāram1
|
renūntiāverās, renūntiārās1
|
renūntiāverat, renūntiārat1
|
renūntiāverāmus, renūntiārāmus1
|
renūntiāverātis, renūntiārātis1
|
renūntiāverant, renūntiārant1
|
| 將來完成時
|
renūntiāverō, renūntiārō1
|
renūntiāveris, renūntiāris1
|
renūntiāverit, renūntiārit1
|
renūntiāverimus, renūntiārimus1
|
renūntiāveritis, renūntiāritis1
|
renūntiāverint, renūntiārint1
|
| 被動
|
現在時
|
renūntior
|
renūntiāris, renūntiāre
|
renūntiātur
|
renūntiāmur
|
renūntiāminī
|
renūntiantur
|
| 未完成過去時
|
renūntiābar
|
renūntiābāris, renūntiābāre
|
renūntiābātur
|
renūntiābāmur
|
renūntiābāminī
|
renūntiābantur
|
| 將來時
|
renūntiābor
|
renūntiāberis, renūntiābere
|
renūntiābitur
|
renūntiābimur
|
renūntiābiminī
|
renūntiābuntur
|
| 完成時
|
renūntiātus + sum 的 現在主動直陳形
|
| 過去完成時
|
renūntiātus + sum 的 未完成主動直陳形
|
| 將來完成時
|
renūntiātus + sum 的 將來主動直陳形
|
| 假設語氣
|
單數
|
複數
|
| 第一人稱
|
第二人稱
|
第三人稱
|
第一人稱
|
第二人稱
|
第三人稱
|
| 主動
|
現在時
|
renūntiem
|
renūntiēs
|
renūntiet
|
renūntiēmus
|
renūntiētis
|
renūntient
|
| 未完成過去時
|
renūntiārem
|
renūntiārēs
|
renūntiāret
|
renūntiārēmus
|
renūntiārētis
|
renūntiārent
|
| 完成時
|
renūntiāverim, renūntiārim1
|
renūntiāverīs, renūntiārīs1
|
renūntiāverit, renūntiārit1
|
renūntiāverīmus, renūntiārīmus1
|
renūntiāverītis, renūntiārītis1
|
renūntiāverint, renūntiārint1
|
| 過去完成時
|
renūntiāvissem, renūntiāssem1
|
renūntiāvissēs, renūntiāssēs1
|
renūntiāvisset, renūntiāsset1
|
renūntiāvissēmus, renūntiāssēmus1
|
renūntiāvissētis, renūntiāssētis1
|
renūntiāvissent, renūntiāssent1
|
| 被動
|
現在時
|
renūntier
|
renūntiēris, renūntiēre
|
renūntiētur
|
renūntiēmur
|
renūntiēminī
|
renūntientur
|
| 未完成過去時
|
renūntiārer
|
renūntiārēris, renūntiārēre
|
renūntiārētur
|
renūntiārēmur
|
renūntiārēminī
|
renūntiārentur
|
| 完成時
|
renūntiātus + sum 的 現在主動虛擬形
|
| 過去完成時
|
renūntiātus + sum 的 未完成主動虛擬形
|
| 祈使語氣
|
單數
|
複數
|
| 第一人稱
|
第二人稱
|
第三人稱
|
第一人稱
|
第二人稱
|
第三人稱
|
| 主動
|
現在時
|
—
|
renūntiā
|
—
|
—
|
renūntiāte
|
—
|
| 將來時
|
—
|
renūntiātō
|
renūntiātō
|
—
|
renūntiātōte
|
renūntiantō
|
| 被動
|
現在時
|
—
|
renūntiāre
|
—
|
—
|
renūntiāminī
|
—
|
| 將來時
|
—
|
renūntiātor
|
renūntiātor
|
—
|
—
|
renūntiantor
|
| renūntiāre
|
renūntiārī
|
renūntiāns
|
—
|
| renūntiātūrum esse
|
renūntiātum īrī
|
renūntiātūrus
|
renūntiandus
|
renūntiāvisse, renūntiāsse1
|
renūntiātum esse
|
—
|
renūntiātus
|
| —
|
renūntiātum fore
|
—
|
—
|
| renūntiātūrum fuisse
|
—
|
—
|
—
|
| renūntiandī
|
renūntiandō
|
renūntiandum
|
renūntiandō
|
renūntiātum
|
renūntiātū
|
1至少有一個罕見的詩歌省音完成時形式有文獻記載。
- renuntio in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879
- “renuntio”, in Charlton T. Lewis (1891年) An Elementary Latin Dictionary,New York:Harper & Brothers
- renuntio在Gaffiot, Félix (1934年) Dictionnaire illustré Latin-Français (拉丁語-法語詳解詞典),Hachette中的內容
- Carl Meissner; Henry William Auden (1894年) Latin Phrase-Book[1],London:Macmillan and Co.
- to renounce, give up a friendship: amicitiam renuntiare
- to sever (previous) hospitable relations: hospitium renuntiare (Liv. 25. 18)
- to offically proclaim (by the praeco, herald) a man elected consul; to return a man consul: aliquem consulem renuntiare (De Or. 2. 64. 260)