praenuntio

拉丁語

詞源

源自 prae- +‎ nūntiō。

發音

• (古典拉丁語) 國際音標^(幫助): [prae̯ˈnuːn.ti.oː]
• (教會拉丁語) 國際音標^(幫助): [preˈnun.t̪͡s̪i.o]

動詞

praenūntiō (現在不定式 praenūntiāre，完成主動式 praenūntiāvī，目的動名詞 praenūntiātum)；第一類變位

1. 提前宣布
2. 預言或預測

   近義詞：ōminor

變位

    praenūntiō (第一類變位)的變位

直陳語氣		單數						複數
		第一人稱		第二人稱		第三人稱		第一人稱		第二人稱		第三人稱
主動	現在時	praenūntiō		praenūntiās		praenūntiat		praenūntiāmus		praenūntiātis		praenūntiant
	未完成過去時	praenūntiābam		praenūntiābās		praenūntiābat		praenūntiābāmus		praenūntiābātis		praenūntiābant
	將來時	praenūntiābō		praenūntiābis		praenūntiābit		praenūntiābimus		praenūntiābitis		praenūntiābunt
	完成時	praenūntiāvī		praenūntiāvistī		praenūntiāvit		praenūntiāvimus		praenūntiāvistis		praenūntiāvērunt, praenūntiāvēre
	過去完成時	praenūntiāveram		praenūntiāverās		praenūntiāverat		praenūntiāverāmus		praenūntiāverātis		praenūntiāverant
	將來完成時	praenūntiāverō		praenūntiāveris		praenūntiāverit		praenūntiāverimus		praenūntiāveritis		praenūntiāverint
被動	現在時	praenūntior		praenūntiāris, praenūntiāre		praenūntiātur		praenūntiāmur		praenūntiāminī		praenūntiantur
	未完成過去時	praenūntiābar		praenūntiābāris, praenūntiābāre		praenūntiābātur		praenūntiābāmur		praenūntiābāminī		praenūntiābantur
	將來時	praenūntiābor		praenūntiāberis, praenūntiābere		praenūntiābitur		praenūntiābimur		praenūntiābiminī		praenūntiābuntur
	完成時	praenūntiātus + sum 的 現在主動直陳形
	過去完成時	praenūntiātus + sum 的 未完成主動直陳形
	將來完成時	praenūntiātus + sum 的 將來主動直陳形
假設語氣		單數						複數
		第一人稱		第二人稱		第三人稱		第一人稱		第二人稱		第三人稱
主動	現在時	praenūntiem		praenūntiēs		praenūntiet		praenūntiēmus		praenūntiētis		praenūntient
	未完成過去時	praenūntiārem		praenūntiārēs		praenūntiāret		praenūntiārēmus		praenūntiārētis		praenūntiārent
	完成時	praenūntiāverim		praenūntiāverīs		praenūntiāverit		praenūntiāverīmus		praenūntiāverītis		praenūntiāverint
	過去完成時	praenūntiāvissem		praenūntiāvissēs		praenūntiāvisset		praenūntiāvissēmus		praenūntiāvissētis		praenūntiāvissent
被動	現在時	praenūntier		praenūntiēris, praenūntiēre		praenūntiētur		praenūntiēmur		praenūntiēminī		praenūntientur
	未完成過去時	praenūntiārer		praenūntiārēris, praenūntiārēre		praenūntiārētur		praenūntiārēmur		praenūntiārēminī		praenūntiārentur
	完成時	praenūntiātus + sum 的 現在主動虛擬形
	過去完成時	praenūntiātus + sum 的 未完成主動虛擬形
祈使語氣		單數						複數
		第一人稱		第二人稱		第三人稱		第一人稱		第二人稱		第三人稱
主動	現在時	—		praenūntiā		—		—		praenūntiāte		—
	將來時	—		praenūntiātō		praenūntiātō		—		praenūntiātōte		praenūntiantō
被動	現在時	—		praenūntiāre		—		—		praenūntiāminī		—
	將來時	—		praenūntiātor		praenūntiātor		—		—		praenūntiantor
非定形		不定式						分詞
		主動			被動			主動			被動
現在時		praenūntiāre			praenūntiārī			praenūntiāns			—
將來時		praenūntiātūrum esse			praenūntiātum īrī			praenūntiātūrus			praenūntiandus
完成時		praenūntiāvisse			praenūntiātum esse			—			praenūntiātus
將來完成時		—			praenūntiātum fore			—			—
完成可能式		praenūntiātūrum fuisse			—			—			—
動詞性名詞		動名詞								目的分詞
		屬格		與格		賓格		奪格		賓格		奪格
		praenūntiandī		praenūntiandō		praenūntiandum		praenūntiandō		praenūntiātum		praenūntiātū

參考資料

• praenuntio in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879
• “praenuntio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
• praenuntio在Gaffiot, Félix （1934），Dictionnaire illustré Latin-Français (拉丁語-法語詳解詞典)，Hachette中的內容
• praenuntio in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700‎^[1], pre-publication website, 2005-2016