μονός

參見：μόνος

希臘語

詞源

源自古希臘語 μόνος (mónos)。

形容詞

μονός (monós) 陽 (陰性 μονή，中性 μονό)

1. 單個的
2. (數學) 奇數的

   μονά ή ζυγά ― moná í zygá ― 奇數或偶數

   1, 3, 5... είναι μονοί αριθμοί

   1, 3, 5... eínai monoí arithmoí

   1、3、5……是奇數

變格

μονός 的變格

	單數				複數
	陽性	陰性	中性		陽性	陰性	中性
主格	μονός	μονή	μονό		μονοί	μονές	μονά
屬格	μονού	μονής	μονού		μονών	μονών	μονών
賓格	μονό	μονή	μονό		μονούς	μονές	μονά
呼格	μονέ	μονή	μονό		μονοί	μονές	μονά

派生：
比較級：πιο + 原級（如 πιο μονός）
相對最高級：定冠詞 + πιο + 原級（如 ο πιο μονός）

相關詞彙

• μόνος (mónos，“單身的”)
• πρώτος (prótos，“第一”)

參見

• ζυγός (zygós，“偶數的”)